AFETLER ve YAŞATTIKLARI… Türk Kızılay'ının düzenlemiş olduğu bir eğitimdeyim. Konu; Afetler... Konuşmacı kendini tanıtarak başladı ve salona doğru sordu: deprem yaşayan var mı içimizde? 80 kişilik solanda 6 kişi elini kaldırdı. Sonra deprem yaşayanlara söz hakkı vererek yaşananların paylaşılmasını istedi. Bende yaşadıklarımı anlatmaya başladım. 99 Marmara depreminde bizde İstanbul'da yaşıyorduk ve ilk kızıma hamileydim. Gece saat 3 sularında müthiş bir uğultu, gürültü, gümbürtü ile uyandık. Eşim hemen pencereye koştu ve bana da sakın kıpırdama diye tembihte bulundu. Zaten kıpırdamama imkân yoktu. Çünkü kendimi yatağa çakılı kalmış gibi hissediyordum. Martıların çığlıkları ve köpeklerin havlama, uluma sesleri... Çığlıklar kadın sesleri gibi. Gardolabının güm güm hoplayan sesi ve birazdan üzerimize devrilecek düşüncesi...Sarsıntı bitmek bilmedi bir türlü çok uzundu. O gece memlekete gitmek için yola çıkan kız kardeşim ve kuzenim ne yaptılar düş...