AFETLER ve YAŞATTIKLARI…




Türk Kızılay'ının düzenlemiş olduğu bir eğitimdeyim.

 Konu; Afetler...

 Konuşmacı kendini tanıtarak başladı ve salona doğru sordu: deprem  yaşayan var mı içimizde? 80 kişilik solanda 6 kişi elini kaldırdı. 

Sonra deprem yaşayanlara söz hakkı vererek yaşananların paylaşılmasını istedi. Bende yaşadıklarımı anlatmaya başladım. 

99 Marmara depreminde bizde İstanbul'da yaşıyorduk ve ilk kızıma hamileydim.  Gece saat 3 sularında müthiş bir uğultu, gürültü, gümbürtü ile uyandık. Eşim hemen pencereye koştu ve bana da sakın kıpırdama diye tembihte bulundu. Zaten kıpırdamama imkân yoktu. Çünkü kendimi yatağa çakılı kalmış gibi hissediyordum. Martıların çığlıkları ve köpeklerin havlama, uluma sesleri... Çığlıklar kadın sesleri gibi. Gardolabının güm güm hoplayan sesi ve birazdan üzerimize devrilecek düşüncesi...Sarsıntı bitmek bilmedi bir türlü çok uzundu. O gece memlekete gitmek için yola çıkan kız kardeşim ve kuzenim ne yaptılar düşüncesi.   Bunları anlatırken tekrar o sahneleri yaşadım. Paylaşan herkes o anı tekrar yaşıyor gibi idi. Depremler farklı ama yaşanan duygular benzerdi. 

Şok ve şaşkınlıkla beraber gelen üzüntüler... 

2010 yılında Beypazarı'nda görev yaparken Van depremi sonrası ilçeye gelen öğrenci ve veliler olmuştu. Bu öğrenci ve velilerine yönelik Psiko Sosyal Müdahale çalışmaları yapmıştık. Bu çalışma esnasında gözlemlediklerim benzer paylaşımlardı.

 Sesler, gürültü, şok ve şaşkınlık... Bütün bunların üstüne varlıklarının hayat bulduğu yaşam alanlarından ayrılık... 

Çalışmalar sonrasında öğrenciler şunu paylaşmıştı; çok uzun zamandır deliksiz bir uyku uyumamıştık ama çalışmaların sonunda uyuduk. Yaşanan travma sonrası paylaşımlar ve yapılan çalışmalar onları rahatlatmıştı. 

Kişinin yaşadığı olayların onun dayanabilme gücünü aşması ruhsal travmaya yol açar. 

İnsan bir anda hayatının güvenliğini sorgulamaya başlar. Güvenli görünen evi, eşyaları ona zarar verecek duruma gelmiştir. 

Yaşanan olaylar geçtikten belli bir süre sonra bile flashbackler yaşanır. Sanki tekrar tekrar aynı şeyler yaşanıyor veya tekrar yaşanacak hissi. 

Ben depremden sonra kendimi Richter ölçeği gibi hissetmeye başlamıştım. Artçı sarsıntılarda şiddeti tahmin eder hale gelmiştim. Bazı geceler rüyalarımdan sarsıntı ile uyanıyordum, sarsıntı dediğim yatağın içinde dönüşlerim. Kanepede otururken birisinin oturup kalkması ya da oturan kişinin ayağını sallaması neler oluyor sorusunu getiriyordu. 

Sosyal hayata aktif bir şekilde katılmaya başladığımda gündemim depremden uzaklaşmaya başladı. Bu yüzden afet sonrası çocukların bir an önce okul hayatına dönmesi tavsiye edilir. Çünkü okul çocukları rehabilite eder. Biz yetişkinleri de iş hayatı veya hobilerle uğraşmak rahatlatabilir. Tabii iş hayatı ikinci bir stres kaynağı değilse.. 

Sadece görüntüler değil seslerde zihinde kalır. Martı sesleri bana kadın çığlıkları gibi gelmişti. Deprem sonrasından beri yüksek sesler beni hep ürkütür. Kötü şeyler oluyor hissini uyarır. Bu uyanan his beni o gece yaşadıklarıma götürür. 

Kendime nerede olduğumu hatırlatmak iyi geliyor. Şimdi ve burada. Evet, his aynı olsa da zaman ve şartlar aynı değil. Bazen de olayın yaşandığı ana ait kokular kalıcı olur. Eğitim esnasında paylaşımda bulunan bir arkadaş şöyle demişti; şehirde ölümün kokusu vardı. Enkazın toprak kokusu benzer olayları çağrıştırabilir. 

Bu etkilerden kurtulabilmek için kendimize zaman ve sabır tanımlıyız. 

Zaman ve sabır tanırken bir taraftan da sosyal ilişkilere yönelmek iyi gelecektir. Sosyal ilişkiler ben bunları yaşadım ama benimle beraber başkaları da benzer şeyler yaşamış düşüncesini getirecektir. Tabii şunu söylemiyorum kendi hislerimize önem vermeyelim onları görmezden gelelim değil kendi hüznümüzü yaşayalım. Bu duygularla kapanıp kalmayalım. 

Sosyal ilişkilerimizi geliştirirken kendi yaşadıklarımızı da paylaşmaya önem verelim. İçimizde kalanlar volkanik patlamalara sebep olabilir. Bu yüzden saklamak yerine duygu ve düşüncülerimizi paylaşmak iyi gelir. 

Afetler her ne kadar bizi korkutan, ürküten yaşantılar olsa da hayatın gerçeği ve karşılaşabileceğimiz durumlar. 



Resim https://tr.pinterest.com/pin/726486983614358927/ adresinden alınmıştır. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

YOL, YOLCU VE YOLCULUK…

Okulumun ilkokul bölümü için çektiğim neler oluyor? videosu

DUY SESİMİ…